Minsan may mga pagkakataon na hindi ka talaga maintindihan ng magulang…….. :’(

Thursday, April 19 2012, nakakainis ang mga oras na nasayang dahil sa isang maling desisyon.

Monday, masayang masaya ako dahil nag text sa akin ang chowking para sa examination, nagpasa kasi ako ng resume kaya yun na contact nila ako, akala kopa naman matatangapna ako,maaga akopumunta ntg huwebes ng mga 9 ng umaga kahit na examinationkopa ay sa 9:45, marami nang tao ang nakapilang ganung mga oras, di kolubos akalain na mahigit 70 katao ang naandun para lang sa job offer ng Chowking.

9:45 na,nakatake na ako ng exam, nakapasa ako at kailangan kopang bumalik ng 2:00 parasa final interview kaso nung ganung oras may chirch kami at kailangan kong mag choirng ganung oras, siyemprer dahil saopportunity nabulag ako sa tamang gawain, nakakainis, bumalik ako ng 2:00, para sa interview, marami silang tinanong, una idescribe muna ang sarili tapos, may itatanung siyang situation tapos ang gagawin mo kapag nangyari ang ganito o ganyan, nasagot kolaaht tapos bumalik akong 5:00 para sa pag popost ng mga nakuha, nangamba na naman ako dahil may tupadulit ako ng ganung oras kaya nag desisyon akong sumamba na lang ng hapon.

After ng pagsamba, yun dumeretso ako sa Chowking para makita ang resulta, nung una papunta sa listahan kinakabahan na ako,  tapos halos manlumo ako dahil di ako nakapasa,pinaasa pa ako ng manager, nakakainis, nakakasalat ng galit, takte naman, 

Tinanggap ko na lang ang nangyari sa akin, kahit sayang at bwiset na bwiset ako naging positive thinker parin ako at sinabing “May susunod pang pagkakataon”, kahit ng isa lang itong SAYANG.

Isa sa mga pangyayari sa aking buhay na minsan na papaisip ako kung magugustuhan ko ba ito hindi.

Nung nakaraang taon naubos ang panahon ko sa hospital sa araw ng aming bakasyon, mahirap man pero nakakaaliw ang yung mga oras na may hinihintay kang mga tao na dadalaw sa iyo at isa dun ang pinakamamahal kong kaibigan na talagang sinadiya ako sa hospital para lang kamustahin ako. Mahalaga sa akin ang mga pagakaktaon na yun na hindi mo expected na dadalaw sa iyo o hindi. May thrill at nakaka excite ditulad ngayon na naka stay sa bahay, walang nahanap na summer job at higit sa lahat ang sakit pa ng ulo sa kakapanuod lang ng TV, di naman ako makapag computer dahil sa tanging sa araw lang ng pasukan nagagamit ito, ang hirap pa nito kailangan ko pang ipaalam kung maari kong gamitin, at sa wakas binigyan ako ng pagakkataon na gumamit. Nabawasan man ang followers ko kahit di ko alam kung bakit, at di ko nabalitaan na buntis na kaibigan ko sa manila yan ay dahil sa hindi ako nakaka pag check ng aking account.

Ang hirap ng bakasyon di mo malaman kung anung gagawin, di naman makalabas dahil walang pera, walang allowance, di rin makapag computer gawa ng di naman daw kailangan at higit sa lahat marerealize mo na nakakamamatay pala ang boredom, kahit na isang kaisipan lang yun.

Di ko sasayangin ang oras na makapag bago, it is for the best , I will change for the better, ayoko nang maging utos utusan mo at sawa na ako to become an option as a friend, I will also work out, just a little bit not to pressure myself and also loose weight, mag papa good shot sa parents at mar sa summer job para maka-ipon kahit bakasyon……………

kapag may pinost  ka sa facebook maraming maglaLIKE tapos maya maya ma-iiba na yung usapan hanggang sa naging chatbox na. Wel that’s pinoy……….. :D

I’am a PUSHOVER………… :(

it is not a MUST but it became a goal of each and everyone, others just like to blog………….. but still they achieve to grab the attention of other bloggers………… and that’s the way they became famous………… being original and unique by there own way…………… 

Hindi batayan sa pagiging Famous ang maraming Likes there are just numbers………. sa totoo lang hindi rin sa dami ng followers kundi sa dami ng naging kaibigan mo ………….. yup they are numbers pero ang mga numerong ito ay mga taong kinilala ka dahil ipinakita mo kung sino ka talaga, at hindi dahil sa maganda ka o maykaya ka, kundi sa panloob mong kaugalian……… :D Sometimes being famous is just a name that was given to those persons who got the attention of people around them, sometimes they are good looking, very influential person, a good writer, an artist, talented, but behind all of this, it is the attitude of the person why we follow them. …… :D

Syeeeeeeeeeeeeeeet, nagcrave tuloy ako. Miss ko na street foods:’((((((((((((

Sorry dun sa mga taga ibang bansa lalo na sa Norway….. joke , tapos nakain ka pa ng ice cream diyan last time hahah mas masarap parin dirty ice cream ahahhah :D

Sa totoo lang kahit ilang beses pa akong pag sabihan ng magulang ko about sa pagkain ng street food abay wala akong magagawa, sa totoo lang ang street food ng pilipinas ang isang bagay na mamimiss ko kapag nangibang bansa ako. 

Sorbetes, kwek-kwek, lumpiang gulay, scramble, isao, kikiam, fishball, proven , ito yung mga pagkain na malimit kong binibili sa tabi ng kalsada, iba kasi yung lasa, pinoy na pinoy lalo na yung balot…….. ahh nakakagutom tuloy……. siyempre maging maingat sa pagpili ng kakainan, kailangang i assure na malinis parin at safe yung kinakain………..